Parafia pw. Św. Jerzego w Rydułtowach

Parafia pw. Św. Jerzego Parafia pw. Św. Jerzego Parafia pw. Św. Jerzego Parafia pw. Św. Jerzego Parafia pw. Św. Jerzego
pon. i czw.: 8.00-10.00
17.00-19.00
wt. i śr.: 17.00-19.00
Kancelaria parafialna
Pielgrzymka do Krakowa - Łagiewnik
Najnowsza galeria
Wpisz swój adres e-mail
aby otrzymywać informacje z życia parafii

Ogłoszenia

Liturgia słowa na niedzielę

XXX NIEDZIELA ZWYKŁA

Czytanie w roku A  Był czas, kiedy wskazywano na chrześcijan i mówiono: Patacie, jak oni się miłują! Nie posiadali oni wówczas wpływowych stanowisk ani władzy. Byli ubodzy. Ale ich wiara miała taką moc, że przekonywała, pociągała i urzekała. Wiara ich jawiła się ówczesnemu światu jako miłość. A wiemy! ze poprzez radość płynącą z wiary i miłości urzeczywistnia się Boże panowanie nad światem. Jeżeli szczerze zwracasz się ku Bogu i szukasz „światłości Jego oblicza" i jeżeli pragniesz Go dla Niego samego, już Go posiadłeś. A odnalazłszy Boga, nie możesz zachowywać Go tylko dla siebie. Powinieneś nieść Go innym. Stałeś się bowiem zdolnym kochać ludzi, nawet swego sąsiada, z którym masz wiele kłopotów, ponieważ sam jesteś kochany przez Boga.                                                                                                                  (Mszał)

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ                                                        J 14,23
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moja naukę, 
a Ojciec mój umiłuję go i do niego przyjdziemy.

 

EWANGELIA W ROKU A                                                            Mt 22,34-40
 Największe przykazanie.

  + Słowa Ewangelii według św. Mateusza. Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał wystawiając Go na próbę: "Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?" On mu odpowiedział: "Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem". To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: "Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego". Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.  

Oto słowo Pańskie.

WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH

Dzisiejsza uroczystość to jakby doroczne dożynki w dziejach zbawie­nia. Ziarno pszeniczne — Jezus — które padło na naszą ziemię, wydaje obfity plon. Święci, Błogosławieni i wszyscy zbawieni to owoc, który wciąż wyrasta ze śmierci i zmartwychwstania Jezusa i osiąga pełną dojrzałość. Dziś kierujemy nasz wzrok ku właściwym, końcowym żniwom, gdy Pan przyjdzie i każe „pszenicę zwieźć do spichlerza" (Mt 13,30); myślimy o dniu, gdy zbawieni zajaśnieją „jak słońce w królestwie Ojca swego" (13,43). Na razie uginamy się pod ciężarem życia doczesnego i jego wielorakich utrapień. Podtrzymuje nas jednak wiara w „Świętych obcowanie", tzn. owe więzy, jakie nas łączą ze Świętymi i zbawionymi w niebie. Mamy nadzieję, że i my osiągniemy pełną wolność i chwałę dzieci Bożych. Jej zadatek już posiadamy: Ducha Świętego. On doprowadził do pełnej chwały tych, których dziś czcimy. Dlatego Uroczystość Wszystkich Świętych nazwano również „Epifanią Ducha Świętego". Początki dzisiejszej uroczystości sięgają TV w. Istniało wtedy święto męczenników. Od VII w. obchodzono je na Zachodzie 13 maja, w dniu poświęcenia Panteonu ku czci Matki Najświętszej i wszystkich świętych męczen­ników (13maja 609r.). Uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada) — a więc nie tylko męczenników — została w VIII w. przeniesiona na kontynent europejski z Irlandii i Anglii.                                                                                                                  (Mszał)

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  
Alleluja. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy jesteście utrudzeni i obciążeni, a Ja was pokrzepię.

 

EWANGELIA                                                                          Mt  5,1-12a
Błogosławieni ubodzy duchem. 

+ Słowa Ewangelii według św. Mateusza. Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami:
Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni.
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Bło­gosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prze­śladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu.
Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. 

Oto słowo Pańskie.

Polecamy

Informacje o plikach cookie

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Czytaj więcej...