Parafia pw. Św. Jerzego w Rydułtowach

Transmisja na żywo
Parafia pw. Św. Jerzego Parafia pw. Św. Jerzego Parafia pw. Św. Jerzego Parafia pw. Św. Jerzego Parafia pw. Św. Jerzego
pon. i czw.: 8.00-10.00
17.00-19.00
wt. i śr.: 17.00-19.00
Kancelaria parafialna
Pielgrzymka do Krakowa- Łagiewnik 11.03.2017r.
Najnowsza galeria
Wpisz swój adres e-mail
aby otrzymywać informacje z życia parafii

Ogłoszenia

Liturgia słowa na niedzielę

IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Czytanie w roku A

Bóg Żywy jest Bogiem widzącym. Swoim wzrokiem obejmuje całego człowieka, czyta jego myśli i wnika w jego serce. Stwarzając człowieka obdarzył go wzrokiem duszy i ciała: dał mu oczy, światło rozumu i przenikliwość serca. Człowiek pozbawiony wzroku jest nieszczęśliwy i biedny, a kto nie chce widzieć — zwłaszcza spraw duchowych — sam skazuje się na nędzę. Aby mógł dostrzec rzeczywi­stość Bożą, musi się oczyścić, „obmyć". Tylko czyste oko zdolne jest uchwycić światło Boże. Tylko w czystym sercu może „zajaśnieć Chrystus".

(Mszał)

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ                                                                                            J 8,12b

Chwała Tobie, Królu wieków.
Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

 

EWANGELIA KRÓTSZA                                                                J 9.1.6-9.13-17.34-38

Uzdrowienie niewidomego od urodzenia

+ Słowa Ewangelii według św. Jana. Jezus przechodząc ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: „Idź, obmyj się w sadzawce Siloe", co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: „Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?" Jedni twierdzili: „Tak, to jest ten", a inni przeczyli: „Nie, jest tylko do tamtego podobny". On zaś mówił: „To ja jestem". Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A dnia tego, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: „Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę". Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: „Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu". Inni powiedzieli: „Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?" I powstało wśród nich rozdwojenie. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: „A ty, co o Nim myślisz w związku z tym, że ci otworzył oczy?" Odpowiedział: „To jest prorok". Na to dali mu taką odpowiedź: „Cały urodziłeś się w grzechach, a śmiesz nas pouczać?" I precz go wyrzucili. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go rzekł do niego: „Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?" On odpowiedział: „A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?" Rzekł do niego Jezus: „Jest Nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie". On zaś odpowiedział: „Wierzę, Panie!" i oddał Mu pokłon.

Oto słowo Pańskie.

Polecamy

Informacje o plikach cookie

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Czytaj więcej...